Sosyal medyada gezinirken gazeteci Ersin Çelik’in kaleme aldığı “Yeni bir Hılful Fudul Mümkün mü?” başlıklı yazısını okumak, beni bin geceden hayırlı olan Kadir Gecesi’nin o eşsiz ikliminde derin bir tefekküre sevk etti. Bu mübarek vakitlerin bize öğrettiği “an’ın kadrini ve kıymetini bilme” şuuru, merhum Diyanet-Sen Başkanı Av. Ahmet Yıldız’ın bizim sendikal hikâyemizi özetleyen o muazzam tespitiyle zihnimde birleşti: “Erdemliler Hareketi.”
Cahiliye Mekke’sinde zulme karşı bir avuç vicdanlı insanın kurduğu Hılful Fudul (Erdemliler Birliği) ile bugün İspanya Başbakanı’nın Gazze ve İran üzerinden küresel emperyal zulme karşı sergilediği insani duruş arasında kopmaz bir bağ var. Bu bağın adı; mazlumun kimliğine bakmaksızın zalimin karşısına dikilmektir. İnancımızdan mülhem “İnsanların hayırlısı, insanlara hizmet edendir” ilkesini kendine şiar edinen Eğitim-Bir-Sen’i bugün Türkiye’nin en büyük sendikal gücü yapan sır da tam bu “kadim duruşta” ve üyesinin kadrini bilme derdinde gizlidir.
“Türkiye’nin Bütün Renkleri Bizimle”
Biz, “Türkiye’nin bütün renkleri bizimle” derken bunu sadece bir slogan olarak görmedik. Üyenin meşrebine, mezhebine, etnik kökenine veya dünya görüşüne bakmadan bir hak mücadelesi verilebileceğine inandık. Bu sarsılmaz iradeyi, kurucu genel başkanımız M. Akif İnan’ın şu tarihi sözlerinden miras aldık:
“İsterse benim inancımın tam zıddı olsun, yine de ona hakk-ı hayat tanınmasının kavgacısı olurum.”
Bazıları gibi “kadın hakları” denince sadece tercih edilen bir pantolon hakkı için eylem yapıp; mesele inancı gereği başını örten kadın çalışanın hakkı söz konusu olduğunda “ideolojik taassup nöbetine” girmedik. Kimseyi ötekileştirmedik, çifte standartlı vicdanlara teslim olmadık. Bugün eğitim çalışanlarının yarıdan fazlasının Eğitim-Bir-Sen çatısı altında buluşmasının temel sebebi, bu samimiyet ve tutarlılıktır.
Üyenin Kadrini Kıymetini Bilmek ve Gönül Almak
Bizim için sendikacılık, sadece toplu sözleşme masalarındaki rakamlardan ibaret değildir. Bizim derdimiz, üyenin kadrini kıymetini bilmenin sırrına ermek; onun derdiyle dertlenmek ve hatırını baş tacı etmektir. “Hatırı olanın hatıra en doğal hakkıdır” diyerek yola çıktık. Üyemizin acısı olduğunda yanında olup acısını bölüşmeyi, sevinci olduğunda ortak olup o sevinci büyütmeyi bir sendikal görevden öte “insan olmanın gereği” saydık.
Bizi diğerlerinden ayıran en zarif fark ise ayrılık vaktinde ortaya çıkar. Birileri sendikadan istifa edeni “döneklik” ile suçlayıp kapıları kapatırken; biz her istifayı bir mesaj kabul ettik. “Neyi eksik yaptık?” diyerek kendimizi öz eleştiri süzgecinden geçirdik. İstifa eden arkadaşımıza, beraber yürüdüğümüz süreçteki katkıları için teşekkür ederek kapımızı daima açık bıraktık. Çünkü bizim mücadelemiz yıkmak üzerine değil, biriktirmek ve kazanmak üzerine kuruludur.
Özlük ve Özgürlük Mücadelesi
Sendikal mücadelemizi iki temel sütun üzerine inşa ettik: Özlük ve Özgürlük. Hak ettiğimiz her kuruş için sonuna kadar mücadele ederken, haksızlık karşısında birlik olmanın onurunu her şeyin üstünde tuttuk. Sorumluluk duygusundan ödün vermeden, sendikacılığı “kavga zemininden” çıkarıp “hizmet zeminine” taşıdık.
Davetimiz Erdemde Buluşmaya
Şimdi önümüzde yeni bir eşik, 15 Mayıs mutabakatı var. Biz bu sürece sadece yetkiyi tazelemek için değil, erdemi tahkim etmek için gidiyoruz. Hak mücadelesi vermek yerine, çalışanın meşrebi ve ideolojisi üzerinden safları ayrıştıranlara; sendikacılığı ideolojik bir taassup kalesine dönüştürenlere verilecek en güçlü cevap, bu geniş çatının altında kenetlenmektir.
Gelin, emeğin hakkını özgürlüğün onuruyla birleştiren bu kutlu yürüyüşte saf tutalım. Ayrıştırıcı dile, çifte standartlı vicdanlara ve hak mücadelesini şahsi ikbaline alet edenlere karşı; Türkiye’nin bütün renklerini kucaklayan Eğitim-Bir-Sen’de buluşalım. Çünkü biz biliyoruz ki, “Erdemliler Hareketi” büyüdükçe, sadece eğitim çalışanları değil, insanlık kazanacaktır.
