Fon krizine ilişkin kamuoyuna yansıyan tartışmalar bize siyaseti, bürokrasisi ve sivil toplumu ile bir gerçeği tekrar hatırlattı: Merhum Erbakan’dan hepimize miras “Hayra motor şerre fren olma” bilinciyle hareket etmek…

Cumhurbaşkanı Sayın Erdoğan’ın sivil toplumun önemli adreslerinden gelen yapıcı uyarılar üzerine; “İnancımızın bir gereği olarak emri bil maruf, nehyi anil münker çizgisini hatırlatan her türlü teklif ve tenkidi elbette önemsiyoruz.” tespitini de bu duyarlılığın bir ifadesi olarak görüyoruz. Devamında “..Ne mutlu bize ki soran, sorgulayan, eleştiren bir tabanımız var; yanlışa yanlış, doğruya doğru diyen bir seçmenimiz var.” ifadesi, daha önce paylaştığım, “sivil toplum ve sendikalar olarak bize düşen bir görevin de kamu yönetimine ayna olmak” gerektiği tespitimi hatırlattı.

Bu sütunda kırıp dökmeden elimden geldiği, dilimin döndüğü ölçüde sahada gördüğüm eksik ve yanlışları gündem edip çözüm önerisinde bulunmaya çalışıyorum. Sayın Cumhurbaşkanının dile getirdiği, emri bil maruf nehyi anil münker / İyiliği tavsiye edip kötülükten uzaklaşmaya çağrı misyonumuz gereği aynı hassasiyet ile devam edeceğim.

Spor salonu, otopark ve zorla açtırılan spor kulüpleri derken; kendisi fon soruşturması nedeniyle görevden alınan bir siyasetçinin piyar kurbanı olan okul müdürleri soruşturması ile karşı karşıyayız.

Bilen bilir; yüz kızartıcı suçlara bulaşan ya da ucunda zimmet suçu olan parasal konular söz konusu olduğunda tavrımız nettir. Yıllardır sendikamızı temsilen İl MEM Disiplin Kurulu’nda görev yapıyorum. Bu süreçte kırmızı çizgimiz hep bu hassasiyet olmuştur.

Bu hassasiyeti aklımızda tutarak içimize sinmeyen birkaç hususu paylaşmak istiyorum:
OAB yönetmeliğinin verdiği yetkiyle kiraya verilen ve okullara can suyu olan spor salonları-maalesef-60 civarında okul müdürünün disiplin cezası almasının haksız gerekçesi olmuştur. Okulları akıllı otoparklar ile gelir kapısına dönüştüren valiliğin İSTAY uygulaması bir taraftan, spor kulüplerinin mali yükü öte yandan okul müdürlerinin sokulduğu sarmala ilaveten; buna bir de sahanın gerçeklerinden uzak, ana teması yüksek miktarda bağış alınması olan soruşturmalar eklenmiştir.

Eylül ayından beri açıkta bekletilen ve bir türlü bitmeyen soruşturma süreci “Gereğinden fazla şiddet gayedeki hikmete zarar verir” ölçüsü ile değerlendirildiğinde bir yerlerde yanlış yapıldığı sonucunu ortaya koymaktadır.

Geçmişte bir şube başkanımızın “Okul müdürleri bizim aşil tendonumuzdur” derken, aslında bu yapının ne denli hassas ve hayati bir noktada durduğunu çok net özetlemektedir. Eğitim sisteminin taşıyıcı kolonu olan okul müdürleri zarar gördüğünde, sistemin bütünü sarsılmaktadır. Okulun temel ihtiyaçlarını karşılamak, eğitim ortamını iyileştirmek ve kamu yararı gereği amirlerden gelen talepleri karşılamak gayesiyle hareket eden okul müdürlerinin durumu bugün hassas bir noktaya gelmiştir. Ortada şahsi bir menfaat veya zimmet suçu yokken, sistemin işleyişinden kaynaklanan kimi uygulamaların, okul müdürlerimizin önüne ağır soruşturma dosyası olarak konulması hakkaniyetle bağdaşmamaktadır.

Buradan yetkilileri vicdanlı olmaya ve insafa çağırıyoruz:
Sahadaki şartları görmezden gelerek kurumsal yalnızlığa itilen okul müdürlerinin omuzlarına yüklenen bu ağır yükün üzerine bir de adalet duygusunu zedeleyen cezalar eklenmesin. Hiçbir soruşturma siyasetin ya da idari bürokrasinin hizaya çekme yöntemi olmamalıdır. Ortada bir zimmet veya şahsi menfaat yoksa, okulun menfaati için çırpınan idarecilere uygulanan bu orantısız yaptırımların kamu vicdanını yaralayacağı aşikardır.

Unutulmamalıdır ki; aynaya bakmaktan kaçınanlar, sadece aynayı kıranlardır. Sahadaki gerçekleri dikkate alan yöneticilere düşen görev, fedakâr eğitim idarecilerini kurban etmek değil; o idarecileri bu sarmala iten tıkanmış sistemi ıslah etmektir.